ABİD İLE ÇOBAN KADIN

ABİD İLE ÇOBAN KADIN

“Abidlerden biri uzun bir süre ibadet yapmıştı.Rüyasında çobanlık yapan bir kadının kendisiyle beraber Cennete girdiğini gördü. Uyandıktan sonraonu arayıp buldu;ne amel yaptığını öğrenmek için yanında üç gün misafir olarak kalmak istedi.Abid, tüm geceyi namaz kılarak geçiriyordu, kadın ise uyuyordu, O gündüzü oruçlu geçiriyordu,kadın ise oruç tutmuyordu. En sonunda: “Senin yaptığın başka amelin var mı?” diye sordu.

Kadın:“Allah’a yemin olsun ki gördüğün farz ve nafilelerden başka bir amelim yok.” dedi. Adam ısrarla“hatırlamaya çalış” diyordu. Nihayet kadın bir amelini hatırladı ve şöyle dedi:


“Bunun dışında yaptığım tek özelliğim var; o da şudur:


** Bir sıkıntıda olduğum zaman refahta olmayı temenni etmem. **


**Hastalandığım zaman, sıhhati arzulamam.**


**Güneşte olduğum zaman da gölgede olmayı istemem.**


” Abid elini başına koyarak: “Senin basit gördüğün özelliğin bu mu?


Allah’a yemin olsun ki bu söylediğin şey, abidlerin aciz kaldığı bir haslettir” dedi.